I’m really not a morning person. Getting up from bed is always a battle. So it’s a good thing having someone to talk to about the most intellectual topic we can think of up to the most insignificant matter. Case in fact, this morning on the way to the office; although these examples are more of the latter than the former.
Jeepney
A: Ang ingay niya ano?
D: Oo nga e.
A: Grabe. Siya lang nagsasalita.
D: Hindi. Pati yun nagliligawan o.
A: Pero hindi sila ganun kalakas mag usap.
D: Oo nga.
A: Hindi sila nagliligawan.
D: Bakit mo nasabi?
A: Bakla yun lalake.
D: Di nga? Bakit siya may hawak na 1×1 picture nun babae?
A: Bakit siya may leopard-print bag?
D: E yun Lito Atienza polo niya? Panlalake yan di ba?
A: Kaya nga di ko sinabi e. Pero the bag?
D: Ok.
A: Pero mukhang kinikilig pa rin si ate.
FX
A: Hindi masarap dinner mo last night ano?
D: Oo. Maalat yun combination ng pares at fried rice.
A: Dapat nag Lydia’s ka na rin e.
D: Oo nga e. Gusto ko kasi tikman kung masarap pares nila.
A: Wala pa rin tatalo sa pares sa España.
D: Oo naman.
A: Sabaw pa lang ulam na.
D: Hehe.. oo nga.
A: Di ka naman umiinom ng sabaw.
D: Hindi naman ako mahilig sa sabaw. Mahilig lang ako magsabaw.
A: Mali pala. Di ka naman humihigop ng sabaw.
D: Again, hindi naman ako mahilig sa sabaw. Mahilig lang ako magsabaw.
A: Duh, ganun din. Sabaw pa rin.
D: Oi, may distinction dun a. Ang pinaguusapan natin yun paggamit ng sabaw.
A: So sinasabaw mo yun sabaw.
D: Kaya nga sabaw e. Kung soup yun, hihigupin ko.
